24-11-1999 - Jansen, Kasper
De muzikale overgang van het oude naar het nieuwe millennium vindt plaats onder toezicht vanuit den hoge. Paus Johannes Paulus II heeft de blinde Italiaanse tenor Andrea Bocelli voor het komende kerkelijk jubeljaar 2000 benoemd tot zijn officiële vertolker van de Vaticaan-Hymne. Het label Philips ondersteunt dit met de cd Sacred Arias. Het 13-jarige, van God gegeven, Engelse kindersterretje Charlotte Church verbindt op de naar haar genoemde cd ook oud en nieuw. Als men het tekstboekje uitvouwt ziet men een arcadisch landschap met links een kerkruïne en rechts een lachende Charlotte Church. De blijde boodschap is dat Charlotte als een feniks de zich verjongende kerk verbeeldt.
De muziekkeuze van Bocelli is niet helemaal eenduidig: de aria Frondi tenere – Ombra mai fu uit Händels Serse is zeker geen spirituele muziek zoals de drie versies van Ave Maria, Sancta Maria. De cd van Charlotte Church is gevarieerder: naast The Holy City en Guide me, O Thou Great Redeemer zingt ze opera van Mozart, Offenbach, Gounod, Puccini en Gershwin en liedjes als Just wave Hello en Plaisir d'amour.
Hoe verleidelijk het timbre van Bocelli ook is, zijn cd is uiteindelijk te veel bidprentjes-kitsch. Charlotte Church is ontwapenend, het is natuurlijk fantastisch dat zo'n kind zó de Juwelenaria zingt, O mio babbino caro en Voi che sapete, al glanst haar stem alleen echt in de hoogste noten en heeft ze in de lagere regionen uiteraard toch nog een kinderstemmetje. Maar als ik haar ouders was, zou ik ook trots zijn.
Copyright NRC Handelsblad BV