In Francesco`s paradox (1995) en Annunciaties (1997) bevestigde Hertmans de weidsheid van zijn dichterlijke greep. Persoonlijke herinneringen vloeiden als vanzelf samen met belezenheid en culturele fascinatie. Eigen bekommernis en historisch leed werden één in verzen die, hoe droef de ondertoon vaak ook klonk, van intellectueel optimisme getuigden.In zijn nieuwe bundel, Goya als hond, zit opnieuw veel eruditie tussen de regels. Maar Hertmans loopt niet met zijn kennis te koop, en schrijft geen leerdichten. Lees meer