Over dat laatste kan getwist worden, maar het tekent Mortiers ambivalente houding ten opzichte van non-fictie: `Ik ben geen liefhebber van essays`, schrijft hij. `In het essayistische schuilt naar mijn smaak een ironie die ik doorgaans ongepast vind in onze tijd, maar waar ik even vaak niet buiten kan.` Dat lees je niet vaak in een essaybundel, echt verrassend is het niet aan het slot van Pleidooi voor de zonde. Lees meer