8-6-2010 - Hester Carvalho
Op de nieuwe, tweede cd van de Nederlandse zanger Bertolf staat een liedje dat zich in grootsheid en elegantie kan meten met het werk van de Amerikaan Rufus Wainwright. De stijl van Say No to This onderscheidt zich van de rest van de cd doordat het nog theatraler en weelderiger is. Dit is de richting die Bertolf het best past.
De zanger uit Dronten, die in 2009 zijn eerste cd uitbracht, heeft een stem die bijna te groot is voor de gewonere nummers die ook op de cd staan. Die stem heeft een galmende kwaliteit en is soepel als een elastiekje; hij rekt de noten uit en kronkelt er behaagziek omheen. Het is mooi hoe hij elegant blijft hangen op een halve noot en vervolgens een stapje verder klimt. Deze voormalige gitarist uit de band van Ilse DeLange is ook nog eens in staat om gewelfde melodieën te componeren, waarin zijn stem tot zijn recht komt. Helaas blijft de instrumentatie daarbij vaak achter. Het geluid is gevuld, maar leunt op voorspelbare viool- en pianoklanken. Geslaagde nummers als Irisscan en Patty Lane zou je beter wensen.
Copyright NRC Handelsblad BV