Wanneer mag je een film ‘meesterlijk’ noemen, wanneer een cineast een meester? Zijn er criteria? Ja, die zijn er, zo’n beetje. Meesters maken films die door talloze mensen door de jaren heen niet vergeten kunnen worden.Films die steeds door nieuwe generaties ontdekt worden, die ze dan ook weer niet meer uit hun geheugen krijgen. Want hoe bejaard zulke films ook zijn, verouderen doen ze niet. Ze blijven geldig, want ze vertellen een oerwaarheid die voortduurt.
Fietsendieven over vaderschap.
8 1/2 over mentale vrijheid.
Kaos over leven in liefde.
Ossessione over schuld.
De Klompenboom over onmacht. Films van Meesters geven zich niet in één keer, daar zijn ze te rijk voor. Ze willen opnieuw gezien worden en telkens verrassen ze met iets anders, zelfs voor wie ze door en door kent.
Fietsendieven. 8 1/2. Kaos. Ossessione. En ja,
De Klompenboom hoort er ook bij. Ze zijn zo onversneden Italiaans en ze zijn bewijzen zo ontegenzeggelijk het meesterschap van hun makers. Van De Sica. Fellini. De gebroeders Taviani. Visconti. Olmi.
Vind ik.
Joyce Roodnat
Redacteur NRC Handelsblad
Print dit artikel