15-4-2011 - Veen, Thomas de
Jenny Valentine:
Het dubbelleven van Cassiel Roadnight
. Vert. Jenny de Jonge. Moon, 239 blz. € 16,95
Het is een monsterlijke gedaanteverwisseling. De jongen, voorheen bekend als Chap, besluit om Cassiel Roadnight te worden – een jongen die kennelijk sprekend op hem lijkt, die al jaren vermist wordt en over wie in het opsporingsdossier staat dat zijn familie nooit de hoop zou opgeven om hem weer te zien. Eerst was Chap niemand, familieloos en identiteitloos, gestrand in een tehuis. Maar nu kan hij terugkeren, in het leven van een ander, als iemands broer en zoon.
Het uitgangspunt in Het dubbelleven van Cassiel Roadnight, Jenny Valentines vierde roman voor jongvolwassenen, is ongewoon – om niet te zeggen bizar. Dat lijkt inmiddels een vaste waarde te worden in haar romans, met deze toevoeging: zo geconstrueerd als haar boeken beginnen, zo vanzelfsprekend ontwikkelt het verhaal zich. Valentine lijkt de regie uit handen te geven aan haar personages en zichzelf als auteur te willen wegcijferen, om te kijken waar dat op uitdraait.
Die aanpak hanteerde ze in Gebroken soep (2009), haar meest geslaagde roman tot dusver, met een verbazingwekkend resultaat: de personages hadden levensechte vertelstemmen en de uitkomst van het verhaal liet zich niet voorspellen, maar voelde precies goed. Het dubbelleven van Cassiel Roadnight volgt die route ook, maar wat belangrijker is: het maakt indruk als misschien wel de meest kafkaëske roman die ooit voor jongeren geschreven is. Chap krijgt de ‘lieve, gewone en hartelijke familie, dit volmaakte leven waarnaar ik had verlangd’, maar dat dat in ruil is voor een groot, misschien wel heel immoreel bedrog, verstikt hem. Valentine weet die dreiging in ijzingwekkende voorbeelden te vangen.
De nieuwe Cassiel is toch wel erg anders. Vroeger bood hij nooit zomaar aan om de hond uit te laten, constateert zus Edie. En het is toch ook vreemd dat zijn lievelingsgehaktballen hem tegenwoordig zo slecht smaken, vindt moeder Helen.
Het leven met de identiteitsdiefstal van Chap naar Cassiel verwordt tot een nachtmerrie: ‘Zo op het oog was ik Cassiel Roadnight, maar van binnen was ik de gek op zolder, de krankzinnige in zijn cel, jankend, brabbelend, krabbend en bonkend om eruit te komen.’
Hoe komt hij daaruit? En hoe komt Valentine eruit met haar verhaal? Ze ontroert met flashbacks over de levensgeschiedenis van Chap en geeft een geslaagde thrillerachtige wending aan het verhaal, maar de ontknoping voelt voor Valentines doen toch wat bedachter dan je zou wensen. Jammer, want de roman is verder ijzersterk.
Copyright NRC Handelsblad BV