Janine Jansen - Carte Blanche (9 + 1 cd) UITVERKOCHT

Janine Jansen verzamelde exclusief voor NRC Handelsblad haar favoriete muziekstukken en uitvoeringen op 9 cd’s. Ze kreeg voor de samenstelling ‘carte blanche’. Op een bonus-cd zijn ook niet eerder verschenen liveopnamen opgenomen van Janine Jansen tijdens haar Internationaal Kamermuziek Festival in Utrecht met het Dvořak Pianokwintet en het Enescu Octet.

“Melancholie geeft muziek diepte. Er zit blijkbaar iets in me dat verdriet of een bepaalde pijn wil voelen in muziek. [...] Ik wilde vooral dat deze box oprecht persoonlijk zou zijn. Alle muziek die hier is samengebracht, is heel belangrijk voor mij – nu, of vroeger. Ik wilde ook dat de selectie afwisselend zou zijn.” – Janine Jansen

NRC-redacteur Mischa Spel interviewde Janine Jansen ter gelegenheid van het verschijnen van Carte Blanche. Lees het volledige interview onder het tabje 'Extra info'. 

Subgenre:	Klassiek
Leeftijdsclassificatie:	Onbekend
Genre:	Klassiek

Print dit artikel

Interview Mischa Spel/NRC Handelsblad

“Bijna niets is perfect.
Behalve Bach. En de natuur.”

Haar haren zijn nog nat. “Mijn föhn ging net kapot. Sorry. Maar beter nat haar dan…. nou ja!”

Ze oogt ontspannen. Violiste Janine Jansen (33) heeft een tijdlang niet gespeeld. Sinds ongeveer een half jaar is ze weer volop actief, maar wel op andere voorwaarden. Ze geeft wat minder concerten. Stroomlijnt haar repertoire wat meer. En ruimt meer tijd in voor zichzelf, voor het studeren van nieuwe stukken of het “uit elkaar pluizen” van muziek die ze al vele malen speelde.

Haar burn-out was landelijk nieuws, mede omdat de succesvolle documentaire Janine (Paul Cohen, 2010) zich laat bekijken als ongewilde maar directe vooraankondiging. Zoveel druk, zoveel reizen, zoveel concerten en verkrampte glimlachjes – dat houdt geen mens vol.
“Toch heb ik het mezelf erg kwalijk genomen dat ik het niet voelde aankomen”, zegt ze. “Ik, een burn- out? Ik dacht dat ik de laatste zou zijn. Ik hou van mijn werk, van dit leven. En wat erbij hoort, hoort erbij.
“Bovendien wilde ik het zelf. Thuis zijn vond ik vaak deprimerend en confronterend. Dat lege huis, wat moest ik daar? Ik verlangde er meestal al heel snel naar weer op reis te gaan. In de muziek voel ik me goed en weet ik dat ik iets doe wat ertoe doet. Spelen heeft me ook altijd energie teruggegeven. Maar 120 concerten per jaar is gewoon teveel, en daar komen de repetities en het vele reizen nog bij.

Ze zucht, denkt na. “Je eigen grenzen leren kennen is gewoon ontzettend lastig. Zeker voor mij, omdat ik nou eenmaal graag aardig gevonden wil worden. Geen diva wil zijn. Als iemand over me zegt: ‘Janine? Die is zo lekker gewoon gebleven!’, ben ik blij. Maar is dat goed? Er zit ook iets in van een pleaser. Daar moet je mee oppassen. Nog even een sponsor begroeten na het concert? Dat kunnen we háár wel vragen, hoor.”

Ze lacht – half verontschuldigend, half onbedoeld illustratief. Nee zeggen blijft lastig. “Het is wel makkelijker geworden nu ik weet wát ik afscherm.” Deze herfst verhuisde ze met haar vriend, cellist/dirigent Daniel Blendulf, naar een grachtenappartement in Utrecht. “Thuis zijn is nu weer iets waar ik me op verheug. Samen koken. Een leven naast de viool. Maar het blijft dubbel. Door mijn passie voor muziek liet ik me te ver meeslepen, maar dezelfde passie voor muziek hielp me ook om weer tot mezelf te komen.”

Vanuit die passie stelde je tien cd´s samen uit de hele klinkende muziek. Hoe onmogelijk is dat?
"Kiezen is één ding, maar het besef dat die keuze kan leiden tot verkeerde conclusies vond ik heel lastig. Geen Mozart? Geen Isaac Stern? Geen eigentijdse muziek? Oh, dan houdt Janine daar zeker niet van! Maar dat is totale onzin.
“Ik wilde vooral dat deze box oprecht persoonlijk zou zijn. Alle muziek die hier is samengebracht, is heel belangrijk voor mij – nu, of vroeger. Ik wilde ook dat de selectie afwisselend zou zijn. Als je kijkt naar wat ik thuis luister, of onderweg op mijn ipod, dan heb ik een heel brede smaak.”

Maar in den beginne was er Bach.
“Ja, dat er een Bach-cd bij zou moeten zitten was meteen duidelijk. Ik ben vanuit de buik van mijn zingende moeder met Bach opgegroeid. Je hoort mijn vader, organist Jan Jansen, een triosonate spelen. Mijn oom, Peter Kooij, zingt mee in Bachs Mis in g-klein. Dát was mijn jeugd. Veel zaterdagen en zondagen in de kerk, gevuld met barokmuziek –en dan dus vooral Bach. Soms zong ik zelf mee in het koor, of ik speelde met mijn broer Maarten mee in het orkestje.
“Als ik nu een orgel hoor of een kerk binnenloop, word ik nòg rustig. Luisterend naar Bach valt alles van je af. De ruis van alles wat er eigenlijk niet toedoet, maar waardoor je in de dagelijkse hectiek toch wordt opgeëist - die stopt. Bach is alles. Zoals Beethoven zei: hij heet Bach, ofwel: Beek. Maar hij had eigenlijk Zee moeten heten.”

Muziek als religie?
“Religieus besef vind ik extreem lastig te verwoorden, maar de puurheid van Bach is er zeker een uitdrukking van. Ik vind ook zeker troost in muziek. Maar ook in stilte. Tijdens mijn werkpauze dacht ik na over perfectie. Bijna niets is perfect. Behalve Bach. En de natuur. Kijk eens naar Life van David Attenborough. Alles klopt, de kleinste details; verbazingwekkend en ontroerend om te zien. En ik geniet ervan dat het mijn eigen belang of bestaan relativeert. In de Zwitserse bergen ervaar ik dat gevoel nog veel sterker. Whaaa! Alsof je opeens adem kan halen. En elke bergtop brengt je dichter bij de top. Maar die top zelf, daar kom ik niet; ik ben geen klimmer. En misschien móet die top ook wel onbereikbaar blijven, en ongrijpbaar. Iets om over te dromen en te fantaseren, inspiratie in te vinden.”

Kiezen voor Bach is kiezen uit duizend uitvoeringen. Waarom Herreweghe?
“Hij heeft duidelijke ideeën, maar staat je als solist tegelijkertijd veel vrijheid toe. Dat hoor je ook in deze werken.”
De Fantasie in f van Schubert voor piano vierhandig was in de film Sunshine (I. Szabo, 1999) begeleidingsmuziek van een onmogelijke liefde. Wat heb jij met dit stuk?
“Vroeger speelde ik het zelf, met mijn vader. De muziek werd technisch al snel te moeilijk voor me, maar dan beperkte ik me tot de rechterhand en zong de rest erbij. Dat waren leuke uren! Pianospelen – dat is ook zoiets waar ik meer tijd voor wil maken. Maar wel puur voor de lol, hoor.
“Deze uitvoering door Radu Lupu en Murray Perahia is van ongehoorde schoonheid. Ik ben mijn oud-leraar Philipp Hirshhorn dankbaar dat hij hem aan me liet horen. Ik ben sowieso een groot Lupu-liefhebber. Hopelijk kunnen we ooit samenspelen, maar hij geeft weinig concerten. Het zou geweldig zijn als het er een keer van komt. Maar dan misschien niet in een concert, maar gewoon door fijn samen te musiceren, zonder publiek of druk.”

Waarom Lupu?
Jansen kijkt streng. “Nee”, zegt ze dan. “Wat ik niet kan en ook écht niet wil is mijn keuzes allemaal verwoorden. Dan doe ik er toch nooit recht aan. Lupu: pure muzikale vertelkunst! Het worden van die loze kreten. Muziek is zoveel meer. Neem Horowitz, live in Wenen. Bekijk het filmpje van hoe hij Schuberts Impromptu D899 speelt eens op Youtube. Er zijn van die momenten die je zó grijpen dat de ervaring veel meer is dan ‘Wow!’. Dat je even echt niet meer durft te ademen, dat alles stilstaat. Ik ga niet eens proberen om dat uit te leggen.”

In de film Janine zegt collega/vriend Julian Rachlin over je: “Janine wil niet hoeven beredeneren waarom ze doet wat ze doet, uit angst dat het anders misschien niet meer gaat.”
“De vraag is hoe bewust die muzikale keuzes zijn. Tijdens mijn speelpauze werkte ik in alle rust toe naar mijn eerste concert erná, met Brahms Vioolconcert. Dat stuk speel ik al vijftien jaar, altijd met het gevoel: ik weet wat ik doe, ik ken die muziek. Maar nu had ik de tijd om dat stuk helemaal uit elkaar te trekken. En dat helpt, verdiept, verandert. Uiteindelijk moet je als solist ruimte scheppen voor verdieping. Het omgekeerde kun je je niet veroorloven. Maar dat is wél wat het gevolg is van een te hoge werkdruk. Interpretatie rijpt en passent natuurlijk ook wel, maar dat is toch anders. Tijd nemen om een stuk is als lopen door een gebouw met het ontwerp van de architect in je hand. Natúúrlijk verrijkt dat je beeld op hoe dat gebouw in elkaar zit. Ik snap nu niet meer dat ik daar niet eerder bij stilstond. Het is zó logisch.”

Je selectie is een soort gids. Hoor, dit mag je niet missen! Wie vervulde die rol voor jou?
“Hirshhorn. En mijn eerste lerares Coosje Wijzenbeek, om de vanzelfsprekendheid waarmee ze van haar leerlingen verwachtte dat die een zeer breed repertoire speelden. Mijn ouders moet ik natuurlijk ook noemen. Liedcycli als Schuberts Winterreise en Schumanns Dichterliebe – die leerde ik thuis kennen.”
De uitvoering door Dietrich Fischer-Dieskau met pianist Jörg Demus (1966) staat nog steeds op haar Ipod, vertelt ze. “Ik luister er vaak naar. Winterreise was – met Bach – een van de eerste dingen die ik zeker wist over de invulling van deze box.”

Melancholie domineert je selectie.
“Melancholie geeft muziek diepte. Er zit blijkbaar iets in me dat verdriet of een bepaalde pijn wil voelen in muziek. (lacht) Aj! Dat klinkt wel een beetje masochistisch, hè? Zo bedoel ik het absoluut niet. Maar ik wil wel door muziek geraakt worden. Dat gebeurt eerder als er iets bijzit wat beklemt, of uitdrukking geeft aan een gevoel van weemoed. Neem de Vijfde van Mahler. Dat Adagietto! Ik kan er niet bij dat een levend mens zoiets op papier kan zetten, een symfonie waar zoveel weemoed en tegelijkertijd zó´n kracht en energie uit spreken.”

Ga je zelf veel naar concerten?
“Ik blijf vaak na de pauze, als mijn eigen aandeel in het concert erop zit. Mensen vinden dat soms opmerkelijk: “Jee, bén je er nog?” Maar ik houd van orkestmuziek. En niet alleen van Mahler, ook van het Franse repertoire, bij voorbeeld. Om de rijkdom aan klankkleuren, de textuur. La Valse van Ravel door het Boston Symphony Orchestra onder Munch. Die zwier, die spanningsopbouw - daar kan niks tegenop.”

Je wijdt ook een cd aan legendarische violisten. Allemaal ouwe rotten
“Ik houd ontzettend van die oude speelstijl, van de enorme vrijheid en de lekker vette portamenti. Er zijn violisten die ook nu nog zo spelen, maar ik kan dat niet. Soms zou ik het willen, maar het zou niet kloppen. Ik ben geen Heifetz, ik leef nu en hoe ik speel – dat moet uit mezelf komen. Maar de duidelijke stijl van toen behoudt voor mij iets enorm aantrekkelijks en nostalgisch.”

Je eigen oud-leraar Philippe Hirshhorn is er ook bij. Hoe zou je zijn rol in jouw ontwikkeling omschrijven?
“Als zeer intens. Maar ik zou willen dat ik kon zeggen waaróm. Ik heb nauwelijks twee jaar les gehad van Hirshhorn, toen overleed hij aan de gevolgen van een hersentumor. Maar die jaren veranderden wel alles. Ik was zestien, mijn eerste lerares Coosje Wijzenbeek was als een soort warme moeder. Hirshhorn was het tegenovergestelde: intrigerend, onbereikbaar, moeilijk. Als mens én musicus even charismatisch als buiig. Ik bewonderde hem enorm. De ene keer verliep de les gemakkelijk en prettig, de volgende keer stroef. Die combinatie maakte dat ik opeens een heel andersoortige druk en uitdaging ervoer. Ik wilde ontzettend mijn best doen, maar wist niet hoe.”
“En dan leer je iemand kennen. Al zijn studenten kregen in de weekends les van hem, in een leeg conservatorium. Hij was zelf als student zeer hard aangepakt – met alle gevolgen van dien. (Zie ook de documentaire De Winnaars, Paul Cohen, 1996). Voor mij was hij daarom heel vrij. Hij wilde me niet blokkeren, zoals hemzelf wel was overkomen totdat hij op een gegeven moment voor zijn eigen gevoel speelde als een ‘bevroren kikker’, zoals hij eens verwoordde. ‘Verlies je spontaniteit niet, volg je eigen pad!’, zei hij dus tegen mij. Dat was een heel belangrijke les.”

Spontaniteit…. is dat ook wat je trekt in de jazzvocalisten die je koos?
“Zeker, en de buigzaamheid, de rijkdom aan kleuren die iemand als Ella Fitzgerald in haar stem weet te leggen…. Daar heb ik zelf als instrumentalist óók van geleerd. Maar vlak daarnaast de feelgoodfactor niet uit. Na alle melancholie is dit muziek waarvan mijn hele lichaam moet glimlachen.”

Mischa Spel/NRC Handelsblad
deze tekst verscheen eerder in aangepaste versie in het Cultureel Supplement van NRC Handelsblad

---------------------------
Luisterfragmenten zijn z.s.m. beschikbaar. 
---------------------------
 

CD1
 

Johann Sebastian Bach 1685-1750

Präludium und Fuge G-Dur BWV541
1 Präludium 3’31”
2 Fuge 5’19”

Triosonate c-moll BWV526
3 - vivace 4’14”
4 - largo 4’34”
5 - allegro 4’45”

Jan Jansen, orgel
Bätz-orgel (1831) – Domkerk, Utrecht
(p) 2010 Discodom – Citypastoraat, Utrecht

Cantate “Herr, gehe nicht ins Gericht”, BWV105
6 I Coro Herr, gehe nicht ins Gericht mit deimen Knecht 5’24”
7 II Recitativo Alto Mein Gott, verwirf mich nicht 0’52”
8 III Aria Soprano Wie zittern und wanken 5’48”
9 IV Recitativo Basso Wohl aber dem, der seinen Bürgen weiss 2’06”
10 V Aria Tenore Kann ich nur Jesum 6’08”
11 VI Choral Nun, ich weiss, du wirst mir stillen 1’46”

Barbara Schlick, sopraan
Gérard Lesne, alto
Howard Crook, tenor
Peter Kooij, bas
Collegium Vocale Gent
Philippe Herreweghe
(p) 1992 EMI Records Ltd/Virgin Classics

Missa in g kl.t., BWV235
12 I Coro Kyrie 6’44”
13 II Coro Gloria in excelsis Deo 3’13”
14 III Aria Basso Gratias agimus tibi 3’26”
15 IV Aria Alto Domine Fili unigenite 6’11”
16 V Aria Tenore Qui tollis peccata mundi 4’34”
17 VI Coro Cum Sancto Spiritu 4’31”

Collegium Vocale Gent
Philippe Herreweghe
(p) 1990 EMI Records Ltd/Virgin Classics

CD2
Franz Schubert 1797-1828

Fantasia voor piano vierhandig in f kl.t., D940
1 Allegro molto moderato – Largo –
Allegro vivace – Con delicatezza 19’18”

Murray Perahia, piano
Radu Lupu, piano
(p) 1985 Sony BMG Music Entertainment

Pianosonate Nr.21 in Bes gr.t., D960
2 I Molto moderato 18’17”
3 II Andante sostenuto 9’33”
4 III Scherzo: Allegro vivace con delicatezza 3’50”
5 IV Allegro ma non troppo 7’41”

Radu Lupu, piano
(p) 1994 Decca Music Group Ltd., London

CD3
Franz Schubert

Winterreise D911
Liederzyklus nach Gedichten von Wilhelm Müller

1 1 Gute Nacht 5’22”
2 2 Die Wetterfahne 1’47”
3 3 Gefrorne Tränen 2’18”
4 4 Erstarrung 3’00”
5 5 Der Lindenbaum 4’37”
6 6 Wasserflut 4’14”
7 7 Auf dem Flusse 3’27”
8 8 Rückblick 2’19”
9 9 Irrlicht 2’31”
10 10 Rast 2’54”
11 11 Frühlingstraum 3’52”
12 12 Einsamkeit 2’38”
13 13 Die Post 2’17”
14 14 Der greise Kopf 2’56”
15 15 Die Krähe 2’01”
16 16 Letzte Hoffnung 2’13”
17 17 Im Dorfe 3’38”
18 18 Der stürmische Morgen 0’53”
19 19 Täuschung 1’31”
20 20 Der Wegweiser 3’55”
21 21 Das Wirtshaus 4’08”
22 22 Mut! 1’24”
23 23 Die Nebensonnen 2’43”
24 24 Der Leiermann 3’33”

Dietrich Fischer-Dieskau, bariton
Jörg Demus, piano
(p) 1966 Deutsche Grammophon GmbH, Berlin

CD4
Robert Schumann 1810-1856

Dichterliebe Op.48
Liederzyklus aus dem ‘Buch der Lieder’ von Heinrich Heine

1 1 Im wunderschönen Monat Mai 1’33”
2 2 Aus meinen Tränen spriessen 0’52”
3 3 Die Rose, die Lilie, die Taube, die Sonne 0’33”
4 4 Wenn ich in deine Augen seh 1’22”
5 5 Ich will meine Seele tauchen 0’55”
6 6 Im Rhein, im heiligen Strome 1’45”
7 7 Ich grolle nicht 1’19”
8 8 Und wüssten’s die Blumen, die kleinen 1’17”
9 9 Das ist ein Flöten und Geigen 1’31”
10 10 Hör’ ich das Liedchen klingen 1’55”
11 11 Ein Jüngling liebt ein Mädchen 1’03”
12 12 Am leuchtenden Sommermorgen 2’38”
13 13 Ich hab im Traum geweinet 2’32”
14 14 Allnächtlich im Traume seh ich dich 1’28”
15 15 Aus alten Märchen winkt es 2’32”
16 16 Die alten bösen Lieder 4’08”

Fritz Wunderlich, tenor
Hubert Giesen, piano
(p) 1966 Deutsche Grammophon GmbH, Berlin

Ludwig van Beethoven 1770-1827

Strijkkwartet in Bes gr.t., Op.130
17 I Adagio ma non tanto 13’07”
18 II Presto 1’51”
19 III Poco scherzoso. Andante con moto ma non troppo 6’48”
20 IV Alla danza tedesca. Allegro assai 3’03”
21 V Cavatina. Adagio molto espressivo 6’16”
22 VI Grosse Fuge (Op.133). Ouverture.
Allegro – Meno mosso e moderato – Allegro 15’00”

Artemis Quartet
Natalia Prishepenko, viool | Gregor Sigl, viool
Friedemann Weigle, altviool | Eckart Runge, cello
(p) 2010 EMI Records Ltd/Virgin Classics

CD5
Fritz Kreisler 1875-1962
1 Sicilienne et Rigaudon 3’35”
in the style of François Francoeur

Yehudi Menuhin, viool
Artur Balsam, piano
(p) 1932 (digital remastering 1996) EMI Records Ltd

Manuel Ponce 1882-1948
2 Estrellita 2’49”

Jascha Heifetz, viool
Isidor Achron, piano
(p) 1928 Sony BMG Music Entertainment

Joseph Achron 1886-1943
3 Hebrew Melody, Op.33 4’42”

Josef Hassid, viool
Gerald Moore, piano
(p) 1941 EMI Records Ltd

Gabriel Fauré 1924-1924
4 Les Berceaux, Op.23 nr.1 2’45”

Arthur Grumiaux, viool
István Hajdu, piano
(p) 1963 Decca Music Group Ltd., London

Claude Debussy 1862-1918
5 Clair de lune Suite Bergamasque 4’47”

David Oistrakh, viool
Vladimir Yampolsky, piano
(p) 1958 (digital remastering 2002) EMI Records Ltd

Maurice Ravel 1875-1937
6 Tzigane 9’26”
Rhapsodie voor viool en orkest

Philippe Hirshhorn, viool
Lydia Petcherskaya, piano
Opname 1967 | (p) 1998 Kastafior

Grigorias Dinicu 1889-1948
Arr. Jascha Heifetz
7 Hora staccato 1’51”

Michael Rabin, viool
Hollywood Bowl Orchestra
Felix Slatkin
(p) 1960 EMI Records Ltd

Karol Szymanowski 1882-1937
Notturno e Tarantella, op.28
8 Notturno 4’19”
9 Tarantella 4’48”

Ida Haendel, viool
Adela Kotowska, piano
(p) 1946 Decca Music Group Ltd., London

Béla Bartók 1881-1945
Vioolconcert Nr.2 (1938)
10 I Allegro non troppo 14’47”
11 II Andante tranquillo 9’04”
12 III Allegro molto 10’52”

Ivry Gitlis, viool
Wiener Symphoniker
Jascha Horenstein
(p) 1954-1957

CD6
Gustav Mahler 1860-1911
Symfonie nr. 5 in cis kl.t.
Erster Teil
1 I Trauermarch: In gemessenem Schritt. Streng. Wie ein Kondukt 12’52”
2 II Stürmisch bewegt: Mit grösster Vehemenz 14’58“
Zweiter Teil
3 III Scherzo: Kräftig, nicht zu schnell 17’45“
Dritter Teil
4 IV Adagietto: Sehr langsam 10’18“
5 V Rondo-Finale: Allegro 15’27“

Wiener Philharmoniker
Leonard Bernstein
(p) 1987 Deutsche Grammophon GmbH, Berlin

CD7
Claude Debussy 1862-1918
1 Prélude à l’après-midi d’un faune 9’27”

Emmanuel Pahud, fluit
Berliner Philharmoniker
Claudio Abbado
(p) 2001 Deutsche Grammophon GmbH, Berlin

Maurice Ravel 1875-1937
Daphnis & Chloe Suite Nr. 2
2 I Lever du jour 3’25”
3 II Pantomime 5’52”
4 III Danse générale 6’39”

Concertgebouworkest
Bernard Haitink
(p) 1972 Decca Music Group Ltd., London

Claude Debussy
La Mer
5 I De l’aube à midi sur la mer 8’37”
6 II Jeux de vagues 6’48”
7 III Dialogue du vent et de la mer 8’36”

Lucerne Festival Orchestra
Claudio Abbado
(p) 2003 Deutsche Grammophon GmbH, Berlin

Maurice Ravel
8 La Valse 11’21”

Boston Symphony Orchestra
Charles Munch
(p) 1955 Sony BMG Music Entertainment

CD8
Sergei Rachmaninov 1873-1943
1 Ne poj, krasavitsa, pri mne, Op.4 nr.4 4’56”

Marina Koshetz, sopraan
Hollywood Bowl Orchestra
Leopold Stokowski
(p) 1945

Pjotr Iljits Tchaikovsky 1840-1893
Eugene Onegin, Op.24
2 Kuda, kuda, kuda vi udalilis Lenski Aria 6’14”

Nicolai Gedda, tenor
Philharmonia Orchestra
Alceo Galliera
(p) 1954 EMI Records Ltd.

Dmitri Shostakovich 1906-1975
Symfonie Nr.8 in c kl.t., Op.65
3 I Adagio 25’33”
4 II Allegretto 5’56”
5 III Allegro non troppo 6’13”
6 IV Largo 10’48”
7 V Allegretto 14’37”

Kirov Orchestra, St. Petersburg
Valery Gergiev
(p) 1994 Decca Music Group Ltd., London

CD9
1 Strange fruit 3’12”
Lewis Allan

Billie Holiday
Frankie Newton (tp) | Tab Smith (as) | Stan Payne, Kenneth Hollon (ts) | Sonny White (p) | Jimmy McLin (g) | John Williams (b) | Eddie Dougherty (d)
(p) 1939 The Verve Music Group

2 They can’t take that away from me 4’38”
George and Ira Gershwin

Ella Fitzgerald
Louis Armstrong
Oscar Peterson (p) | Herb Ellis (g) | Ray Brown (b) | Buddy Rich (d)
(p) 1956 The Verve Music Group

3 Call me darling 2’33”
Bert Reisfeld | Dorothy Dick | Mart Fryberg | Rolf Marbot

Ella Fitzgerald
Pete Candoli, Harry "Sweets" Edison, Maynard Ferguson, Conrad Gozzo (tp) | Milton Bernhart, Joe Howard, Lloyd Ulyate (tb) | George Roberts (btb) | Herb Geller (as, cl) | Ronnie Lang, Bud Shank (as) | Bob Cooper (ts, fl, ob) | Ted Nash (ts, fl) | Chuck Gentry (bs) | Corky Hale (hp) | Unknown (str) | Robert La Marchina, Edgar Lustgarted (ce) | Paul Smith (p) | Barney Kessel (g) | Joe Mondragon (b) | Alvin Stoller (d) | Misha Russell (cm) | Buddy Bregman | Nelson Riddle (cnd, arr)
(p) 1961 The Verve Music Group

4 I wish you love 3’09”
Charles Trenet | Leon Louis

Chet Baker
Bob James (p) | Michael Fleming (b) | Charlie Rice (d)
(p) 1964 The Verve Music Group

5 Hotta Chocolatta 3’07”
Donald Kahn | Stanley Styne

Ella Fitzgerald
Unknown Studio Orchestra (bd) | Pete Candoli, Harry "Sweets" Edison, Maynard Ferguson, Conrad Gozzo (tp) | Milton Bernhart, Joe Howard, Lloyd Ulyate (tb) | George Roberts (btb) | Herb Geller (as, cl) | Bud Shank (as) | Bob Cooper (ts, fl, ob) | Ted Nash (ts, fl) | Chuck Gentry (bs) | Leonard Hartman, Matty Matlock, Fred Stulce (fl) | Corky Hale (hp) | Unknown (str) | Robert La Marchina, Edgar Lustgarted (ce) | Paul Smith (p) | Barney Kessel (g) | Joe Mondragon (b) | Alvin Stoller (d) | Misha Russell (cm) | Buddy Bregman, Russell Garcia, Paul Weston (cnd, arr)
(p) 1957 UMG Recordings, Inc.

6 Embraceable you 4’50”
George and Ira Gershwin

Sarah Vaughan
Jimmy Jones (p) | Joe Benjamin (b) | Roy Haynes (d)
(p) 1954 The Verve Music Group

7 A beautiful friendship 2’36”
Donald Kahn | Stanley Styne

Ella Fitzgerald
Pete Candoli, Harry "Sweets" Edison, Conrad Gozzo (tp) | Milt Bernhart, Joe Howard, Lloyd Ulyate (tb) | George Roberts (btb) | Herb Geller (as) | Bud Shank (as, fl) | Bob Cooper (ts) | Ted Nash (ts, fl, cl) | Chuck Gentry (bars, bcl) | Paul Smith (p) | Barney Kessel (g) | Joe Mondragon (b) | Alvin Stoller (d) | Buddy Bregman (arr, cnd)
(p) 1956 UMG Recordings, Inc.

8 Beautiful love 3’38”
H. Gillespie | V. Young | W. King | E. Van Alstyne

Shirley Horn
Toots Thielemans
(p) 1991 Polydor Inc.

9 The secret of Christmas 2’45”
Sammy Cahn | Jimmy van Heusen

Ella Fitzgerald
Pete Candoli, Philip Candreva, Buddy Childers, Stu Williamson (tp) | Murray McEachern, George Roberts, Lloyd Ulyate (tb) | Jay Corre, Chuck Gentry, Bill Holman, Ted Nash (ww) | Mary Jane Barton (hp) | David Frisina, Dan Lube, William Miller, Eudice Shapiro, Felix Slatkin (vln) | Claude JR. Williamson (p) | Herb Ellis (g) | Red Mitchell (b) | Tommy Shepard (eb) | Jack Sperling (d) | Russell Garcia (cnd, arr)
(p) 1959 UMG Recordings, Inc.

10 Lonely is 3’33”
Clint Ballard | Hal Hackaday

Ella Fitzgerald
Unknown Studio Orchestra (bd) | Ralph Carmichael (cnd, arr)
(p) 1967 UMG Recordings, Inc.

11 The touch of your lips 2’39”
Raymond Stanely “Ray” Noble

Chet Baker
Bob James (p) | Michael Fleming (b) | Charlie Rice (d)
(p) 1964 The Verve Music Group

12 Stay There 2’33”
Donald Kahn | Stanley Styne

Ella Fitzgerald
Pete Candoli, Harry "Sweets" Edison, Conrad Gozzo, Ray Linn (tp) | Milt Bernhart, Joe Howard, Lloyd Ulyate (tb) | George Roberts (bt) | Herb Geller (as) | Bud Shank (as, fl) | Bob Cooper (ts) | Ted Nash (ts, fl, cl) | Chuck Gentry (bars, bcl) | Paul Smith (p) | Barney Kessel (g) | Joe Mondragon (b) | Alvin Stoller (d) | Buddy Bregman (arr, cnd)
(p) 1956 UMG Recordings, Inc.

13 Lover man 3’15”
Jimmy Davis | Jimmy Sherman | Toger “Ram” Ramirez

Billie Holiday
Russ Case (tp) | Hymie Schertzer, Jack Cressey (as) | Larry Binyon, Paul Ricci (ts) | Dave Bowman (p) | Carl Kress (g) | Haig Stephens (b) | Johnny Blowers (d) | Six Strings, arranged an directed by Toots Camarata
(p) 1944 The Verve Music Group

14 The sun forgot to shine this morning 3’15”
Gene Howard | Bill Carey

Ella Fitzgerald
Pete Candoli, Harry "Sweets" Edison, Conrad Gozzo, Ray Linn (tp) | Milt Bernhart, Joe Howard, Lloyd Ulyate (tb) | George Roberts (bt) | Herb Geller (as) | Bud Shank (as, fl) | Bob Cooper (ts) | Ted Nash (ts, fl, cl) | Chuck Gentry (bars, bcl) | Paul Smith (p) | Barney Kessel (g) | Joe Mondragon (b) | Alvin Stoller (d) | Buddy Bregman (arr, cnd)
(p) 1956 UMG Recordings, Inc.

15 But not for me 2’04”
George and Ira Gershwin

Ella Fitzgerald
Victor Arno, Victor Bay, Alex Beller, Jacques Gasselin, Ben Gill, Henry Hill, Murray Kellner, Erno Neufeld, Misha Russell, Paul Shure, Marshall Sosson, Gerald Vinci (vln) | Paul Robyn, Alvin Dinken, Barbara Simons, David Sterkin (vla) | James Arkatov, Elizabeth Greenschpoon, George Neikrug, Kurt Reher (ce) | Katharine Julyie (hp) | Paul Smith (p) | Herb Ellis (g) | Joe Mondragon (b) | Bill Richmond (d) | Nelson Riddle (arr, cnd)
(p) 1959 The Verve Music Group

16 The man I love 3’42”
George and Ira Gershwin

Ella Fitzgerald
Paul Smith (p) | Jim Hall (g) | Wilfred Middlebrooks (b) | Gus Johnson (d)
(p) 1960 The Verve Music Group

17 Misty 2’38”
Erroll Garner | Johnny Burke

Ella Fitzgerald
Paul Smith (p) | Jim Hall (g) | Wilfred Middlebrooks (b) | Gus Johnson (d)
(p) 1960 The Verve Music Group

18 All of me 1’56”
Seymour Simons | Gerald Marks

Billie Holiday
Joe Guy (tp) | Georgy Auld (as) | Illinois Jacquet, Lester Young (ts) | Ken Kersey (p) | probably Tiny Grimes (el g) | Al McKibbon (b) | J.C. Heard (d)
(p) 1946 The Verve Music Group


CD10
BONUS Disc
Antonín Dvořák 1841-1904

Pianokwintet in A gr.t., Op.81
1 I Allegro, ma non tanto 14’17”
2 II Dumka (Andante con moto) 14’57”
3 III Scherzo (Furiant) (Molto vivace) 4’06”
4 IV Finale (Allegro) 7’47”

Live-opname, vrijdag 28 december 2007
Vredenburg Leidsche Rijn
Polina Leschenko, piano
Janine Jansen, Boris Brovtsyn, viool
Julian Rachlin, altviool
Mischa Maisky, cello
(p) 2011 AVRO

George Enescu 1881-1955

Octet for Strings in C gr.t., Op. 7 (1900)
5 I Très modéré 12’04”
6 II Très fougueux 8’06”
7 III Lentement 9’09”
8 IV Movt de Valse bien rythmée 8’44”

Live-opname, maandag 28 december 2009
Vredenburg Leidsche Rijn
Janine Jansen, Boris Brovtsyn, Julia-Maria Kretz, Alexander Sitkovetsky, viool
Julian Rachlin, Amihai Grosz, altviool
Jens Peter Maintz, Maarten Jansen, cello
(p) 2011 AVRO

Opname Philippe Hirshhorn: met dank aan Cypres-records.com