Banner

Volg ons op

Winkelwagen

Uw winkelwagen is nog leeg
E-mail dit artikel

Schrijf uw recensie

Uw waardering:


 
Gedoogdemocratie
 

Gedoogdemocratie

Peter Kanne
Levertijd:
Direct leverbaar, 1-3 werkdagen
Prijs:
€ 19,95
 
Verzendkosten slechts € 1,95 per bestelling
In 2010 kreeg de Nederlandse kiezer na maanden van formatiegesprekken een gedoogdemocratie. De grootste winnaar van de verkiezingen heeft hiervoor geen ministers geleverd en de grootste verliezer zit nu stevig in de regerende stoel. En dat noemen we `gedogen . De vraag is waarom de kiezer zich knollen voor citroenen laat verkopen. Volgens opinieonderzoeker Peter Kanne weet de kiezer vaak maar half wat zijn politieke partij wil. En bovendien willen de partijen iets heel anders met Nederland dan hun kiezers en zijn ze daarnaast allesbehalve consequent in hun opvattingen. Dat blijkt als de verkiezingsretoriek plaatsmaakt voor een regeerakkoord. De kiezers zweven, maar de politici zweven nog veel meer. In Gedoogdemocratie beschrijft Peter Kanne hoe kiezers en gekozenen elkaar op cruciale onderwerpen vaak niet begrijpen en behandelt hij de vraag die een groeiend aantal Nederlanders bezighoudt: heeft stemmen eigenlijk wel zin?
ISBN/EAN 9789029087766
Breedte (in mm): 137
Publicatiedatum (jjjjmmdd): 20110915
Hoogte (in mm): 210
Aantal pagina's: 272
Dikte (in mm): 32
Gewicht in (in gram): 469
Uitgever: J.M. Meulenhoff
Bindwijze: Paperback
Auteur: Peter Kanne
Uitgever: Samenw. uitgeverijen Meulenhoff Boekerij
Print dit artikel
9-12-2011 - Os, Pieter van
3

Peter Kanne: De gedoogdemocratie. Heeft stemmen eigenlijk wel zin? Meulenhoff, 334 blz. € 19,95

Wie is Peter Kanne?

Peter Kanne is ‘senior onderzoeksadviseur’ bij opiniepeiler TNS NIPO. Hij is doorgaans niet te beroerd zijn mening bij de cijfers te geven, waaraan hij zijn populariteit onder parlementaire verslaggevers dankt.

Het probleem?

Het cynisme waarachter Gabriël van den Brink (zie rechtsboven) diep gevoelde idealen ziet, vindt Kanne terecht. Zelf is hij ook cynisch, over het vermogen van politici om de verlangens van kiezers te herkennen en te begrijpen.

Peter Kanne geeft veel cijfers om het onbegrip tussen kiezer en gekozene te illustreren. Zoals de hypotheekrenteaftrek, een onderwerp dat van groot belang was in de verkiezingscampagne van 2010. Economen en de SER waren eensgezind: de politiek moet iets doen aan de aftrek, die de woningmarkt verstoort en op de lange duur gevaar sticht voor de overheidsfinanciën. Het bureau van Kanne peilde enkele maanden voor de verkiezingen dat ook de Nederlandse bevolking inmiddels in meerderheid inzag dat er iets moest gebeuren. Maar de leiders van de PVV, de VVD en het CDA durfden het niet aan. Ze namen zelfs de moeite niet meer om te ontdekken voor welke maatregel genoeg draagvlak bestaat. Ze namen geen risico en waren categorisch tegen. Zo heeft eigenlijk niemand gekregen wat hij wilde.

Oplossing?

Eerlijkheid. De permanente staat van verwarring onder politici maakt kiezers cynisch over hun bestuur, of ze dat nu zelf hebben gekozen of niet. Het zou helpen, meent Kanne, als politici eerlijker zijn – over hun standpunten, hun inzet, de compromissen. Enige consistentie kan ook geen kwaad.

Eerlijk en helder betekent niet dat politici extremer stelling moeten nemen. Terwijl politicologen graag klagen over de middelpuntvliedende krachten in de Nederlandse politiek, laat Kanne overtuigend zien dat kiezers juist meer naar het politieke midden tenderen dan de politieke partijen. CDA’ers en VVD’ers zijn linkser dan hun politieke vertegenwoordigers, terwijl GroenLinks-stemmers en PvdA’ers rechtser zijn dan hun partij. Kortom: politici moeten beter kijken naar peilingen. Zegt de opiniepeiler. (PvO)



Copyright NRC Handelsblad BV